Zorgen in Zeeland
Protestmars bevolking succes
Afgelopen zaterdag heeft de bevolking van Walcheren duidelijk laten weten zich ernstig zorgen te maken over de ontwikkelingen van het ziekenhuis in Vlissingen. Ruim 3500 mensen trotseerden de kou om de verantwoordelijken op te roepen zich sterk te maken voor professionele zorg dicht bij huis. Het behoud van een volwaardig ziekenhuis is noodzakelijk voor de burger zo luidde de boodschap. Duidelijk was ook dat de Raad van Bestuur niet wilde reageren, daarmee letterlijk en figuurlijk iedereen ik de kou laten staan. Een slecht signaal voor cliënten en medewerkers.
Vakbonden zijn niet “tegen”
De Raad van Bestuur stelt dat vakbonden radicaal tegen een fusie zijn. Dat is niet waar. Vakbonden willen goede, kwalitatief hoogstaande zorg kunnen leveren aan de cliënt. Dat kan alleen als er voldoende gekwalificeerd personeel is die niet overbelast worden door een te hoog ziekteverzuim of vertrek van collega’s. En als een fusie het beste is voor de zorg, dan moet dat gebeuren, maar nu zijn er nog zoveel openstaande vragen bij belanghebbenden dat je de vraag kunt stellen of een fusie wel het beste is. Op dit moment vertrekken veel goede medewerkers omdat de Raad van Bestuur niet in staat is de zaken goed op en aan te pakken. Dat brengt de kwaliteit van de zorg in gevaar!
Geen gehoor
Maar nog steeds krijgen we bij niemand gehoor. Daarom hebben vakbonden besloten dit meldpunt in te stellen. Het meldpunt is voor iedereen die zich zorgen maakt over de situatie bij de ziekenhuizen. Dus ook cliënten kunnen van dit meldpunt gebruik maken. Melden kan ook anoniem. Hoe meer mensen hun ervaringen hier melden, des te beter kunnen vakbonden de gemeenten en de landelijke politiek overtuigen dat er snel wat moet gebeuren. Uiteraard worden alle meldingen in vertrouwelijkheid behandeld.
Bericht van één van de vele verontruste medewerkers:
Helaas is er sinds het besluit over de hoofdkoers en het nieuws over de financiële situatie dit voorjaar naar buiten kwam alleen maar meer onrust ontstaan. Zelf spreek ik uiteraard alleen voor de situatie zoals die in Ziekenhuis Walcheren zich voordoet. Vorige week was er een informatie bijeenkomst over de verdere uitwerking van de ziekenhuiszorg op de beide locaties. Ten opzichte van de hoofdkoers werd er weinig nieuws vermeld. Wel werd er naar mijn idee een ideaal plaatje (of te wel een prachtig luchtkasteel) voorgespiegeld waar ik me van af vraag of dat ooit haalbaar is.
Zeker, ik voel me heel erg betrokken bij alles wat tot verbetering van kwaliteit van de zorg aan de patiënten in Zeeland kan bijdragen, wil daar ook het mijne aan bijdragen. Mijn grootste zorg betreft echter dat degenen die de strategie bepalen alleen maar rekenen met eigen belangen. Degene met de grootste mond is het meest in het nieuws en krijgt het meest voor elkaar lijkt het. Het wekt een bepaalde aversie op naar de Raad van Bestuur die alles naar eigen hand wenst te zetten en op ramkoers vaart. Tegengeluid wordt niet geduld. Belangen van (groepen) medewerkers zijn ondergeschikt aan het grote geheel. Communicatie is helaas van begin af in niet transparant en helder geweest (dit had mogelijk een hoop onrust en onduidelijkheid onder het personeel weg kunnen nemen). Zelf werk ik op afdeling Interne Geneeskunde/Oncologie, een afdeling met een goede bedbezetting, veel acute opnames, veel complexe zorg waaronder het geven van cytostaticakuren, regelmatig terminale zorg. Kortom een afdeling waar je zeker niet op de automatische piloot kan werken, maar die veel afwisseling biedt en over het algemeen goede patiënttevredenheid.
Echter aan alle kanten wordt beknibbeld, dus ook aan de personele bezetting. Eind mei kregen alle medewerkers een brief van de Raad van Bestuur met o.a. de financiële problemen uitgelegd en de gevolgen daarvan. Een van de speerpunten was: "Productie maken" dat wil zeggen, met minder mensen meer gaan doen, en dat alles op een manier dat de patiënt er zo min mogelijk nadelen van ondervindt. Je snapt dat zoiets bij een al hardwerkende afdeling erg verkeerd valt, tenslotte werk je met mensen en sta je niet in een fabriekshal aan de lopende band. Heb mijn bezwaren dan ook aan dhr Zomer kenbaar gemaakt mede dat we sinds jaar en dag de oncologiezorg op Walcheren op een hoog peil hebben en dat zeker ook zo willen houden. Mensen reizen anders heel snel naar een ander of Belgisch ziekenhuis. Helaas worden onze zorgen wel aangehoord, maar wordt er weinig concreets mee gedaan. Alles blijft hangen in vage beloftes je ziet nauwelijks iemand vanuit het hoger management op de werkvloer om de situatie in ogenschouw te nemen en naar het personeel te luisteren.
De ontmanteling van Ziekenhuis Walcheren gaat door terwijl de NMA nog een uitspraak moet doen. Wat als het hele fusieproces straks afgeblazen wordt? Er is op de informatie bijeenkomst toegegeven dat er geen scenario klaar ligt als dit daadwerkelijk gebeurd. Kortom veel zorgen en onduidelijkheden en weinig mensen die echt kunnen en willen luisteren naar degenen die daadwerkelijk de patiëntenzorg leveren.
Fijn dat in elk geval de vakorganisaties bereid zijn ons serieus te nemen en onze zorgen bij andere betrokkenen neer te leggen.
Ook kunt u per fax of per telefoon uw melding doen. De adressen vindt u bij contacten. Er is een algemeen meldpunt, maar ook kunt u de betrokken bestuurder van de bond benaderen.
Wij hopen snel een duidelijk beeld te krijgen van wat er allemaal speelt, in het belang van de cliënt, in het belang van de medewerker, maar vooral in het belang van de gezondheidszorg in Zeeland.
